در کوبای سال ۱۹۷۹، دیگو، هنرمند همجنس‌گرای پر زرق و برق، تلاش می‌کند تا دیوید، یک کمونیست جوان آرمان‌گرا و جدی را اغوا کند اما به سختی شکست می‌خورد. اما دیوید توطئه می‌کند تا با دیگو «دوست» شود تا بتواند زندگی خرابکارانه این هنرمند را برای دولت زیر نظر بگیرد. همان‌طور که دیگو و دیوید درباره سیاست، فردیت و ابراز وجود شخصی در کوبای کاسترو بحث می‌کنند، یک دوستی واقعی بین این دو شکل می‌گیرد.

یک برده‌دار متدین تلاش می‌کند تا با دعوت از ۱۲ تن از برده‌های خود برای شرکت در بازسازی شام آخر، مسیحیت را به آن‌ها آموزش دهد.

در پی حادثه خلیج خوک‌ها، سرجیو تصمیم می‌گیرد در کوبا بماند، در حالی که همسر و خانواده‌اش به میامی در همسایگی کوبا فرار می‌کنند. سرجیو که در این دنیای جدید و شجاع تنها مانده است، در حالی که در سراسر هاوانا به دنبال دختران جوان است، تهدید مداوم تهاجم خارجی را نظاره می‌کند. او سرانجام با النا ملاقات می‌کند؛ دختر جوانی که تلاش می‌کند او را به تصویر همسر سابقش درآورد، اما این کار چه بهایی برای خودش خواهد داشت؟

یک کارگر انقلابی نمونه کوبایی در حین کار به شکلی تراژیک جان می‌بازد و به عنوان نشان افتخار، همراه با کارت کارگری‌اش در جیب کت خود دفن می‌شود. وقتی بیوه او برای دریافت مستمری اقدام می‌کند، اداره مستمری تقاضای اصل کارت کارگری را می‌کند. برادرزاده او که درمانده شده است، برای گرفتن مجوز نبش قبر، وارد مسیری به شدت آشفته و سورئال در سیستم بوروکراسی کوبا می‌شود، اما تنها با فرم‌های بی‌پایان، قوانین متناقض و کارمندان بی‌تفاوت روبه‌رو می‌گردد.